Witalis Nikołajuk, Mistrz Polski w Rajdach Długodystansowych.

Witalis Nikołajuk to dwukrotny Mistrz Polski w Rajdach Długodystansowych, trener jeździectwa I klasy, hodowca i działacz Polskiego Związku Jeździeckiego. Reprezentował kluby Ignatki i KRES.

Urodził się 21 września 1955 roku w Białymstoku. Ukończył Politechnikę Białostocką. Z żoną Marią, córką Ewą i synem Tomaszem stworzył rodzinny klub, w którym sport łączy się z nauką jazdy i hipoterapią.

Medale i starty międzynarodowe

Najważniejsze wyniki osiągnął na koniu Rejs:

• Miłki 1993: srebrny medal Mistrzostw Polski;
• Miłki 1994: złoty medal Mistrzostw Polski;
• Miłki 1995: brązowy medal Mistrzostw Polski;
• Zastawno 1998: złoty medal Mistrzostw Polski.

W 1995 roku zajął 37. miejsce w Mistrzostwach Europy w Morlaix we Francji. W 1998 roku wystartował w Pratoni del Vivaro we Włoszech, lecz nie ukończył rajdu.

Rejs: koń z południa Ukrainy

Rejs pochodził z terenów na północ od Krymu. Witalis sprowadził go w 1991 roku, gdy rozpadał się Związek Radziecki. Koń wyglądał wtedy jak typowy mieszkaniec stepu: miał długą grzywę, zimową sierść i nisko opuszczoną głowę.

Początkowo wymagał nauki od podstaw. Wcześniej prawdopodobnie pracował w sulkach. Z czasem koń i jeździec stworzyli parę, dla której długie kilometry przestały być przeszkodą.

Po karierze Rejs został spokojnym koniem dla dzieci. Wykonywał tylko lekką pracę i pozostał w klubie na emeryturze.

Od Politechniki do rodzinnego klubu

Witalis zaczął jeździć na drugim roku studiów. Kolega Eugeniusz Walczuk zaprosił go do Ignatek, pierwszego klubu jeździeckiego w okolicy Białegostoku. Początki były trudne, bo konie nie zawsze słuchały początkującego jeźdźca.

Maria Waluk, absolwentka studiów plastycznych, również kochała konie. Spotkali się właśnie dzięki jeździectwu. Przy gospodarstwie jej rodziców rozpoczęli wspólną hodowlę, z której wyrósł Klub Jeździecki KRES.

W pamięci rodziny pozostały klacze Serpa, Iskra i Gujana. Później do hodowli trafiły konie ukraińskie z krwią budionowską, pełnej krwi angielskiej i czystej krwi arabskiej.

KRES: sport, nauka i hipoterapia

Klub przygotowywał konie do rajdów, ujeżdżenia, skoków i WKKW. Równolegle rozwijał naukę jazdy oraz zajęcia dla osób wymagających wsparcia.

Córka Ewa ukończyła technikum rolnicze ze specjalizacją hodowla koni i studia z rehabilitacji. Wspierała rodziców w pracy z dziećmi. Rodzina uczestniczyła także w zawodach Olimpiad Specjalnych.

W 1999 roku Witalis otrzymał powołanie do reprezentacji Polski na Światowe Letnie Igrzyska Olimpiad Specjalnych. Osobny artykuł wyjaśnia, co oznacza tytuł trenera jeździectwa I klasy.

Jak podsumował swoją drogę: „Jestem hodowcą koni. I jestem z życia zadowolony”.

Zdjęcia z rodzinnego archiwum